
Winterdoorsteek van IJsland door Nederlanders
Afgelopen maart 2006 zijn Erick Branderhorst, Jan van den Broek, Koen Goorman en Peter Verhoeven, allen lid van de ESAC, IJsland van noord naar zuid overgestoken.
Zij zijn niet via de gebruikelijke, kortere route in de winter gegaan maar hebben gekozen voor een veel minder gebruikelijk en aanzienlijk zwaardere route.
Voor zover bekend wordt deze route zelden of nooit op ski's gedaan. Slecht van één andere groep is een soortgelijk verslag bekend, maar zij hebben een iets
andere route genomen. Vanuit het meer van Myvatn in het noorden zijn zij eerst het zeer ontoegankelijke lavaveld Odađahraun overgestoken en hebben
daarbij en passant een overschrijding van de vulkaan Askja gemaakt. Via een met ijs en water bedekte vlakte is de ijskap Vatnajökull bereikt die vervolgens
overgestoken is.
De tocht is niet zonder slag of stoot verlopen. Deze winter waren de sneeuwcondities op IJsland zeer slecht. Het lavaveld Odađahraun, het grootste
aaneengesloten lavaveld ter wereld, was nauwelijks bedekt met sneeuw en de route liep over restanten van sneeuw en ijs. Een aantal keren zijn materialen in
etappes over rotsbanden en hellingen gedragen. Bij de oversteek van de vulkaan Askja waren voor het eerst de sneeuwomstandigheden goed. Hierna kwam de
bottleneck van de tocht; zou het mogelijk zijn de vlakte Vikursandur, tussen Askja en de ijskap Vatnajökull, over te steken met deze belabberde sneeuw
en ijscondities om zo de Vatnajökull te bereiken. Deze immense vlakte bleek gelukkig met ijs bedekt te zijn, maar hierover liepen wel riviertjes met
smeltwater, zodat natte voeten verzekerd waren. Tijdens de eerste 7 dagen van de tocht is niet meer dan één dag op ski's gelopen en waren
de temperaturen tamelijk mild.

Het bereiken van de ijskap was nog een hele klus. Het laatste stuk tot aan de gletsjer Kverkjökull was helemaal sneeuw en ijsvrij, het verse laagje van
de nacht ervoor kon niet voorkomen dat de onderkanten van de sleetjes het zwaar te verduren kregen. Eenmaal op de ijskap begon de wind te blazen. Met een
beetje geluk en het gebruik van vliegers ben je in een dag of vier aan de overkant. De vier vrienden hadden minder geluk en wel erg veel wind. Een storm heeft
ze een dag vastgehouden in de tent en de dagafstanden waren door het slechte weer beperkt. Een hoogtepunt was de Grimsfjall, een vulkaan midden op de ijskap.
Zeven dagen later stapten zij bij Skeiđararjökull veilig maar voldaan van de ijskap af.
Al met al een bijzondere tocht met prachtige landschappen. Voor een uitgebreider verslag zie de Engelstalige samenvatting,
met het overzicht van de dagelijkse (wederom Engelstalige) verslagen en een 25 minuten durende realvideo van de oversteek.
