ijskap.climbing.nl

Expeditieverslag: evaluatie van de oversteek

Door: Jan van den Broek

De voorbereiding is telkens een hele klus. Van vorige tochten hebben we geleerd sommige dingen niet meer zelf te maken. Zo hebben we bij vorige tochten zelf sledes gemaakt en dat liep de laatste keer goed mis. Maar gelukkig is het Bever Zwerfsport gelukt tijdig pulka's van Fjellpulken uit Noorwegen te laten komen. Ook al heb je meer tijd voor organisatie, dat betekent niet dat je genoeg tijd hebt. Voor het eerst gaan we vliegeren. Ook blijkt deze en gene werkgever het maar lastig te vinden dat zo'n overtocht toch enige weken kost. Dus nogmaals de route maar eens goed tegen het licht houden. We schatten in dat we er tussen de 20 en 28 dagen over doen. De goedkoopste manier om materiaal naar Groenland te verschepen is het als postpakket te versturen. Hiervoor hebben we verhuisdozen gevuld met 20 kg voedsel en materiaal en het verstuurd naar The Red House in Ammassalik.

De belangrijkste verbetering die we aanbrengen is ski's onder de sledes schroeven om het glijden gemakkelijker te maken. Dat weegt wel enkele kilo's maar de dagafstanden nemen ook flink toe. Na een paar dagen wennen lopen we 22 tot 25 km op een dag. Op het laatst halen we dag na dag ongeveer 27 km.

Het vliegeren is voor ons nieuw. Enkelen hadden duidelijk te weinig ervaring met het materiaal. Zeker wanneer je op die gladde ski's staat op dat bultige terrein met een forse slee achter je dan is een valletje zo gemaakt. Dit willen we nog verbeteren zodat wanneer je valt de slee niet in je rug komt. Overigens hebben we ook een beetje pech gehad met de wind, op weg naar het midden hebben we elke dag tegenwind gehad en in het tweede deel van de tocht trokken depressies over die toevallig niet uit de goede richting kwamen. Maar bij elke volgende tocht gaan de vliegers van Vliegerop weer mee. Ze hebben de eigenschap dat ze, wanneer ze niet belast worden, vanzelf in een neutrale positie gaan staan. Ook zijn ze heel goed bestuurbaar en trekken ze als een lier, terwijl je toch heel goed de kracht kunt doceren.

Ski's en schoenen: We hebben tourlanglaufski's van Fischer gebruikt waar vellen onder geplakt worden. Voor het vliegeren moeten deze er af. Wij hebben waxski's gebruikt, behalve Peter dan die het nieuwste model van Fischer had. En dat werkte geweldig. Omdat bij slecht weer en extreme koude het weer plakken van de vellen vaak problemen geeft, is het een overweging om voortaan ski's met een afzetvlak te gebruiken. Voor het vliegeren is het een voordeel wanneer de ski's wat breder zijn. Als binding hebben we gewone kabelbindingen van Rotafella gebruikt, maar neem wel een reservekabel mee. Nu wil er wel eens een binding losgaan dus wat reparatiemateriaal is ook nooit weg. Een boortje is heel handig om bijvoorbeeld gaten door de ski te boren voor het vastzetten van de binding met een bout. We hebben gewone tourlanglauf schoenen gebruikt, en een paar schoenen van het merk Alfa. De gewone schoenen isoleren matig en na een paar jaar willen ze bij de punt wel eens breken. De schoenen van Alfa zijn licht en soepel en isoleren enorm maar zijn ook nogal slap zodat ze minder geschikt zijn om mee te vliegeren. En aftapen voordat de blaar verschijnt!

Het tentleven: wanneer je goede sneeuw hebt is het een fluitje van een cent om met een gewone houtzaag blokken te zagen uit de sneeuw voor het muurtje rond de tent. Dit kost ongeveer 20 minuten en geeft een goede bescherming. Weer zijn we heel tevreden met onze speciale pooltent van Lowland. Heel gemakkelijk op te zetten, ruim en vooral zeer stabiel wanneer er veel wind is. Door de grote sneeuwflappen is het gemakkelijk hem goed af te sluiten. Wij hebben met 4 personen gekookt en geslapen in deze tent en dat kan net. De tentstokken hebben het wel zwaar te verduren gehad, vooral de uiteinden van de stokken. De brander stond in een kistje, je wilt immers niet dat een pan met water omvalt. Dat ding staat nogal wat uren sneeuw te smelten. Pannen met een anti aanbaklaag zijn erg handig, net als onderzetters om hete pannen op te zetten. En we hebben genoeg pannenpikken meegenomen. Ook hebben we genoeg stalen thermoskannen meegenomen. Tip culinair: tijdens de middagpauze is een kopje soep heerlijk.

Een noodbaken is bij de overtocht van Groenland verplicht. Hiervan bestaan 2 types, een met identificatiecode en een zonder. Het eerste type is vereist. Daarnaast is het handig een satelliettelefoon te hebben. Wanneer er iets gebeurt kun je hulp inroepen zonder dat het meteen een reddingsoperatie is. En het thuisfront blijft op de hoogte. Zonnecellen voor het opladen van dit soort zaken is maar heel beperkt bruikbaar. Handiger is weinig te bellen en telkens voor het bellen de batterij goed op te warmen. Zenders en walkietalkies hebben we niet gebruikt en gaan de volgende keer niet meer mee. GPS is noodzakelijk en werkt erg goed, maar slechts 1 exemplaar maakt je kwetsbaar. Natuurlijk blijft de gewone oriëntatie met kaart, kompas en hoogtemeter van toepassing. Stel van de kaarten niet te veel voor, 1 op 250.000 of zelfs 1 op 1.000.000 is heel anders dan de kaarten die we gewend zijn in bijvoorbeeld de Alpen.

De tochten die we maken zoeken we ook een beetje uit op de vliegvelden in de buurt. Lijnvluchten zijn nog wel te betalen maar privé-vluchten zijn meestal peperduur en worden afgerekend in minuten! Dit proberen we te voorkomen. Ook andere zaken zijn in de poolstreken peperduur of niet te krijgen. Het lukte tot nu toe altijd om lokaal brandstof te krijgen voor het koken. En ook suiker en boter is geen probleem. De rest moet je zelf meenemen of vooruit sturen. Tijdens de tocht heb je niet veel kosten, behalve een verzekering, maar als er iets geregeld moet worden gaat de meter lopen. Een goede planning en voorbereiding, en genoeg ervaring, kunnen de kans hierop verkleinen. Duidelijk is dat dit soort tochten 3 fasen hebben; voorbereiding, de eigenlijke tocht en achteraf. We genieten van alle drie. Aan sommige tochten bewaren we jaren later nog goede herinneringen.

Volgende pagina: archief van het live expeditieverslag.

Navigatie:

Sponsors:

Hosting: